Psalm 22. In de Bijbel staan honderdvijftig Psalmen. Sommige kort, en sommige lang. Het belangrijkste van de Psalmen is dat ze primair ‘Messiaans’ zijn. Ze gaan in de eerste plaats over Christus, de Messias. Dat leren we vanuit het Nieuwe Testament. In het Oude Testament zijn bepaalde zaken bedekt, ofwel verborgen. In het Nieuwe Testament worden ons de Psalmen geopenbaard; de bedekking wordt daar weggenomen. Op de eerste plaats door de apostel Petrus, op de Pinksterdag.
De meest aangehaalde teksten in het Nieuwe Testament, komen uit de Psalmen. Dat is belangrijk, omdat we daarmee een antwoord krijgen op de vraag ‘wat leert deze Psalm ons over Christus?’ Dit zouden we ons trouwens bij álle Bijbelboeken afvragen, aangezien elk Bijbelboek over Christus gaat.
Meerdere niveaus
Psalmen spreken dus op de eerste plaats over Christus. Daarna spreken zij over het gelovig overblijfsel van Israël, in de dagen van Zijn Wederkomst. (Voordat Christus terugkeert naar de aarde, komt er een grote Verdrukking over Israël, een oordeel over het ongelovig Joodse Volk. (zie ook de studie ‘Mattheüs 24’) Dit staat nog te gebeuren. Op de laatste plaats spreken de Psalmen over het gelovig overblijfsel in onze dagen.
Koning David
Psalm 22 is gesproken en geschreven door koning David. En hoewel David, toen hij deze Psalm schreef, zelf in grote nood verkeerde, zijn het tóch de woorden, en de gedachten van de Heere Jezus Christus. Hoewel David door zijn eigen geest, begeesterd en gedreven werd om zijn verdriet, pijn, vervolging en bespotting op te schrijven, is het tóch de Heilige Geest, Die hem deze woorden deed opschrijven. Zoals de Heere Jezus Zélf gezegd heeft tegen een Schriftgeleerde;
Markus 12
36 ‘Want David zelf heeft door den Heiligen Geest gezegd: De Heere heeft gezegd tot mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten’.
Profetische woorden
De omstandigheden van David waren de voedingsbodem, de aanleiding, tot het schrijven van deze profetieën. David was een profeet. Dus hoewel het een historisch verslag is van Davids gevoelens, en zijn persoonlijke beleving, zijn deze woorden profetisch, want de ‘Zoon van David’, de Heere Jezus Christus, zou deze woorden uitspreken.
Lijdens-Psalm
Psalm 22 spreekt over de route naar de dood. Het is een ‘lijdens-Psalm’. Psalm 23 is een ‘Opstandings- Psalm’. Deze Psalmen horen bij elkaar. Dood-en-Opstanding.
Lezen Psalm 22
1 Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op Aijeleth hasschachar.
Hebreeuws is de taal van God
Wanneer wij de Hebreeuwse letters uitspreken, dan staan ze voor een bepaald begrip. Net zoals in onze taal, wanneer wij onze letters uitspreken. Zoals de letter T(hee), of de letter V(ee), of de letter Z(et). Zo vormt ook elke Hebreeuwse letter een bepaald begrip, toepasbaar op Christus. Elke Hebreeuwse letter heeft een getalswaarde, die verwijst naar Bijbelse zaken. In veel gevallen kan een Hebreeuws woord zelfs een tegenovergestelde betekenis hebben. De betekenis van een Hebreeuws woord, wordt feitelijk bepaald door de context waarbinnen dit woord geschreven staat. Het Hebreeuws kent overigens geen klinkers. Op deze manier voegt de Hebreeuwse taal een extra dimensie, ofwel perspectief, aan Zijn Woord toe. Het Hebreeuws is de taal van God.
Handelingen 26
14 En als wij allen ter aarde nedergevallen waren, hoorde ik (Paulus) een stem, tot mij sprekende, en zeggende in de Hebreeuwse taal: Saul, Saul, wat vervolgt gij Mij? Het is u hard, tegen de prikkels de verzenen te slaan.
15 En ik zeide: Wie zijt Gij, Heere? En Hij zeide: Ik ben Jezus, Dien gij vervolgt.
1b ‘Opperzangmeester (Lamnatsach), op Aijeleth hasschachar’
In de NBV-vertaling staat er in dit eerste vers; ‘Voor de koorleider. Op de wijs van De hinde van de dageraad. Een psalm van David’. In de Hebreeuwse vertaling van ‘opperzangmeester (Lamnatsach), op Aijeleth hasschachar’, zitten meerdere toepassingen. In het Hebreeuws kun je namelijk met de geschreven tekens, meerdere woorden maken door een spatie tussen de tekens te zetten. Je kunt de spatie op verschillende plaatsen zetten, waardoor meerdere betekenissen mogelijk zijn. Hier in dit eerste vers zitten op die manier, vanuit het Hebreeuws, drie gedachten; * De hinde (= Israël) zal in alle vroegte (= na haar wedergeboorte), via een loflied de Getrouwe en Geliefde Opziener bezingen. * Wees Gij Mijn Sterkte, tot aan de dageraad, totdat het Licht weer verschijnt. * Doe Mij door Uw Kracht en Getrouwheid opstaan uit de dood. Al deze toepassingen gaan over wedergeboorte.
David is een type van Christus
Koning David is de hele Bijbel door, een type van de Heere Jezus Christus. Achter alle letterlijke gebeurtenissen van David, zit een geestelijke betekenis die dus verwijst naar Christus. David is Hebreeuws voor ‘Geliefde’.
2 Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?
Waarom hebt Gij Mij verlaten?
Mattheüs 27
46 En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!
De Heere Jezus sprak deze woorden, (inclusief twee keer ‘Mijn God’), omdat Hij Psalm 22 in gedachten had. Dat kan niet anders. De Heere kende de Schriften, en wist dat Hij deze zou vervullen. Later zei Hij ook: ‘het is volbracht’. Dat is Zijn versie van de laatste woorden uit Psalm 22; ‘omdat Hij het gedaan heeft’. Het is volbracht, is precies hetzelfde als omdat Hij het gedaan heeft.
Psalm 22
32 Zij zullen aankomen, en Zijn gerechtigheid verkondigen den volke, dat geboren wordt, omdat Hij het gedaan heeft.
Johannes 19
28 Hierna Jezus, wetende, dat nu alles volbracht was, opdat de Schrift zou vervuld worden, zeide: Mij dorst.
Wat hebt Gij Mij verlaten?
Mattheüs 27
45 En van de zesde ure aan werd er duisternis over de gehele aarde, tot de negende ure toe.
46 En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!
De Hebreeuwse woorden zijn een uitroep! Er staat ook geen vraagteken achter. Vanuit het Engels wordt het bijvoorbeeld vertaald met ‘Wat, of hoe, hebt Gij Mij verlaten?’ Een uitroep net zoals ‘Hoe groot is Uw Liefde en Trouw’ en ‘Hoe Groot zijt Gij’. Waarom is Hij verlaten? Omdat er gewacht werd op de Verlossing! Hij moest eerst sterven om Verheerlijkt te worden. De Heere Jezus wist dat als geen ander. Hij wist wat Hem te doen stond. De Heere Jezus was ‘verre van Zijn Verlossing’. Zijn Verlossing kwam nog niet. Hij moest nou eenmaal eerst nog lijden en sterven. Via kruis naar Kroon.
Hebreeën 12
2 Ziende op den oversten Leidsman en Voleinder des geloofs, Jezus, Dewelke, voor de vreugde, die Hem voorgesteld was, het kruis heeft verdragen, en schande veracht, en is gezeten aan de rechterhand des troons van God
Johannes 12
23 Maar Jezus antwoordde hun, zeggende: De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden. (de Heere Jezus wist dat Hij in Zijn Opstanding verhoogd en verheerlijkt zou worden)
Het kruis was geen verrassing voor Hem
Romeinen 5
6 Want Christus, als wij nog krachteloos waren, is te Zijner (God de Vader bepaalde wanneer het de tijd was dat Zijn Zoon zou sterven) tijd voor de goddelozen gestorven.
Het is niet zo dat dit Hem allemaal ‘overkwam’. Het kruis was geen verrassing voor Hem. God heeft Hem nooit verlaten, Hij greep alleen niet in, omdat dit nu juist het Werk was wat de Heere Jezus moest volbrengen. Maar God had er natuurlijk wél toezicht op. God greep op Zíjn tijd in. De Heere Jezus kende de Schriften en wist dat de hele Schrift over Hém ging. De Heere Jezus kende de Vader als geen ander. De hele Schrift getuigde ervan dat Hij zou moeten sterven. Het stond vast dat Hij zou sterven. Sterven om de erfzonde van de mens weg te dragen, de Wet te vervullen, de dood te verslinden, en de Naam van God in ere te herstellen door de macht van de satan te vernietigen.
Lukas 24
26 Moest de Christus niet deze dingen lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan?
27 En begonnen hebbende van Mozes en van al de profeten, legde Hij (= Christus) hun (= de Emmaüsgangers) uit, in al de Schriften, hetgeen van Hem geschreven was.
De Heere Jezus ging niet direct naar Lazarus
Johannes 11
4 En Jezus, dat horende, zeide: Deze krankheid is niet tot den dood, maar ter heerlijkheid Gods; opdat de Zone Gods door dezelve verheerlijkt worde.
—
6 Als Hij dan gehoord had, dat hij krank was, toen bleef Hij nog twee dagen in de plaats, waar Hij was.
7 Daarna (op de derde dag) zeide Hij verder tot de discipelen: Laat ons wederom naar Judea gaan.
—
20 Martha dan, als zij hoorde, dat Jezus kwam, ging Hem tegemoet; doch Maria bleef in huis zitten.
21 Zo zeide Martha dan tot Jezus: Heere, waart Gij hier geweest, zo ware mijn broeder niet gestorven;
Lazarus is een type van de Heere Jezus Christus
Het is hetzelfde als toen Lazarus gestorven was. Lazarus werd ziek, en de Heere Jezus werd geroepen, maar die ging niet meteen. Pas op de derde dag verscheen de Heere Jezus, maar Lazarus was toen al gestorven. En Martha zei ‘als je hier eerder was geweest, dan zou hij niet gestorven zijn’. Nee, maar hij móest juist eerst sterven!! Lazarus fungeerde als beeld van de Heere Jezus Die in Zijn Opstanding de ‘Ware Lazarus’ zou zijn. Lazarus is Grieks voor het Hebreeuwse Eleazar. Eleazar was de zoon van Aäron, de Hogepriester onder het Oude Verbond. Eleazar betekent ‘God is Hulp’. Hij was een type van de Heere Jezus Christus, net zoals Lazarus in deze geschiedenis.
2 Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?
‘De woorden mijns brullens’
Openbaring 5
5 En een van de ouderlingen zeide tot mij: Ween niet; zie, de Leeuw, Die uit den stam van Juda is, de Wortel Davids, heeft overwonnen, om het boek te openen, en zijn zeven zegelen open te breken.
De Leeuw van Juda, zou eigenlijk ‘moeten brullen tot overwinning’. In plaats van als Koning te heersen, werd Hij als een Lam ter slachting geleid. Straks, in Zijn Wederkomst, zal Hij eerst een oordeel vellen over het Joodse Volk, daarna over de overige volkeren. Uiteindelijk zal Hij heersen over de hele wereld.
Jeremia 25
30 Gij (= Jeremia) zult dan al deze woorden tot hen (= Joodse Volk) profeteren, en gij zult tot hen zeggen: De HEERE zal brullen uit de hoogte, en Zijn stem verheffen uit de woning Zijner heiligheid; Hij zal schrikkelijk brullen over Zijn woonstede (Israël); Hij zal een vreugdegeschrei, als de druiventreders, uitroepen tegen alle inwoners der aarde.
31 Het geschal zal komen tot aan het einde der aarde; want de HEERE heeft een twist met de volken, Hij zal gericht houden (=een oordeel vellen) met alle vlees; de goddelozen heeft Hij aan het zwaard overgegeven, spreekt de HEERE.
2 Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?
—
4 Doch Gij zijt heilig, wonende onder de lofzangen Israëls.
Hij werd in onze plaats gedood
Ezechiël 18
4 Ziet, alle zielen zijn Mijne; gelijk de ziel des vaders, alzo ook de ziel des zoons, zijn Mijne; de ziel, die zondigt, die zal sterven.
2 Korinthe 5
21 Want Dien, Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij zonde voor ons gemaakt, opdat wij zouden worden rechtvaardigheid Gods in Hem.
Juist omdat God Heilig is, moest Zijn Zoon sterven. De Heilige God kán geen contact hebben met de zonde. Onze Heiland nam vrijwillig ónze zonden op Zich. Hij droeg de straf die wíj verdienden. Hij is voor óns de dood ingegaan. Nu kan iedere gelovige, via Christus, naderen tot God.
2 Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?
Zijn kruisdood was geen offer
Men beschouwt, over het algemeen, het lijden en sterven van de Heere Jezus aan het kruis, als een offer. Dus de Heere Jezus bracht dat Offer, en toen wendde de Vader Zich van Hem af? Dat doet denken aan het verhaal van Kaïn. Dat klopt hier toch niet?! Inderdaad, dit klopt niet. Aan de ene kant leren we dus dat God de Heere Jezus verlaten heeft, en aan de andere kant staat er dat de kruisdood van de Heere Jezus een offer was. Hoe zit dat nu? Nou, onder het Oude Verbond werden er offerdieren op het altaar geofferd, maar het kruis was toch geen altaar?
Slachtbank
Nee, het kruis was de slachtbank. Onder het Oude Verbond werden offerdieren niet gedood op het altaar. Het altaar mocht helemaal niet in contact komen met de dood. Priesters die slachtten op de slachtbank, mochten niet offeren. Dit heeft natuurlijk te maken met de Heere Jezus Christus Die in Zijn Opstanding Hogepriester werd van het Nieuwe Verbond der Genade. Offerdieren werden geslacht op de slachtbank en geofferd op het altaar. Het Hebreeuwse woord voor slachting is vertaald met ‘slachtoffer’, vandaar alle verwarring hierover.
Jesaja 53
7 Als dezelve geëist werd, toen werd Hij verdrukt; doch Hij deed Zijn mond niet open; als een lam werd Hij ter slachting geleid, en als een schaap, dat stom is voor het aangezicht zijner scheerders, alzo deed Hij Zijn mond niet open. (Zijn stilzwijgen laat zien dat Hij vrijwillig de dood inging)
De Vader heeft Hem nooit verlaten
Het kruis was geen altaar, en wat eraan hing was geen offer. Het kruis was een slachtbank, en daar stierf Hij aan. In Zijn Opstanding demonstreerde God dat Hij het Offer van de Heere Jezus Christus aanvaard heeft. Hij deed dat door Hem op te nemen naar de Hemel. Daar zette Hij Hem aan Zijn Rechterhand, Hij werd Verhoogd en Verheerlijkt.
Jesaja 52
13 Ziet, Mijn Knecht zal verstandelijk handelen; Hij zal verhoogd en verheven, ja, zeer hoog worden.
Filippensen 2
6 Die in de gestaltenis Gods zijnde, geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn;
7 Maar heeft Zichzelven vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is den mensen gelijk geworden;
8 En in gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelven vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot den dood, ja, den dood des kruises.
9 Daarom heeft Hem ook God uitermate verhoogd, en heeft Hem een Naam gegeven, welke boven allen naam is;
LEES VERDER IN DE PDF PSALM 22 PDF
Psalm 22
Psalm 22
