Typologie in de natuur: Tarwe

Typologie in de natuur: Tarwe

Ik raad je aan om eerst de studie Typologie in de Bijbel te lezen, voordat je begint aan deze studie Typologie in de natuur: Tarwe. Typologie verwijst altijd naar de Heere Jezus Christus. Het is werkelijk schitterend om te ontdekken dat Bijbelse Waarheden terug te vinden zijn langs paralellen in de Hebreeuwse taal, het Woord én de Schepping. Alles is van Zijn Hand. Zodra je dit leert zien, zul je daadwerkelijk gaan beseffen wat een Groot God wij hebben! Voorwaarde hiervoor is wel dat je je onderwerpt aan Zijn Woord. Zo moeilijk is dat niet hoor… gewoon geloven wat er staat! En geloven is een keuze.

Causaal denken

Causaal denken, is denken in oorzaak en gevolg. Deze methode van denken, komt vooral voor in de moderne Westerse wereld. Causaal denken ontwikkelt zich langs één lijn. Het uitgangspunt is vaak vaag. Voor ons gelovigen is ons uitgangspunt, ons axioma, het Woord van God, oftewel Christus. Er bestaat nog een andere methode van denken, hoewel minder bekend; het denken in analogieën.

Denken in  analogieën

Dat is een denken dat zich tegelijkertijd voortbeweegt langs verschillende lijnen. Er kunnen meerdere lijnen op verschillende punten overeenkomen. Zo kun je verschillende gedachtengangen uit Zijn Woord naast elkaar plaatsen en zien dat ze overeenkomen. Deze verschillende gedachtengangen ontwikkelen zich parallel naar een bepaald einddoel. Als we iets in de ene lijn missen, kunnen we dat afleiden uit de andere lijn.

Al het zienlijke komt voort uit het onzienlijke

Het denken in analogieën komt niet veel voor. Maar in de Bijbel komen we deze manier van denken zeker tegen. Er zijn bepaalde dingen uit de Bijbel absoluut onbegrijpelijk, wanneer we niet die verwantschappen zien tussen verschillende zaken. De Bijbel leert ons dat alle zienlijke dingen zijn voortgekomen uit onzienlijke dingen.

Hebreeën 11
3 Door het geloof verstaan wij, dat de wereld (= aion; zie uitleg hieronder) door het woord Gods is toebereid, alzo dat de dingen, die men ziet, niet geworden zijn uit dingen, die gezien worden. (De zienlijke dingen hebben hun oorzaak en oorsprong in de onzienlijke dingen. De zienlijke dingen zijn geworden uit het Woord van God; door Christus)

Aionen

De vertalers hebben, hierboven in Hebreeën, het Griekse woord ‘aion’ met ‘wereld’ vertaald. Dit is echter niet de goede vertaling. De Griekse vertaling voor wereld is namelijk ‘cosmos’. Aion betekent geen ‘wereld’, maar meer ‘de manier waarop de wereld is ingericht, en functioneert, en bestuurd wordt’. Aion spreekt over de situatie van de cosmos. Het wordt in de Bijbel ook wel vertaald met eeuw.

De tegenwoordige boze eeuw

Volgens de Bijbel zijn er maar twee aionen; de tegenwoordige boze eeuw en de toekomende eeuw. Eeuw – oftewel aion – staat in de Bijbel dus niet voor de tijdsaanduiding van honderd jaar. We leven nu in de tegenwoordige boze eeuw, en we kunnen dan ook duidelijk zien dat de boze de sfeer, de inrichting en de wijze van leven bepaalt. De volgende aion, de toekomende eeuw, is in aantocht. In die aion heerst en bepaalt en bestuurt de Heere Jezus Christus de sfeer, inrichting en wijze van leven.

De Schepping spreekt over de Schepper

De zienlijke dingen verwijzen dus terug naar de onzienlijke wereld. Alle zienlijke dingen verwijzen terug naar hun oorsprong. Alle dingen verwijzen terug naar de Schepper. De zienlijke dingen in de wereld hebben iets te vertellen over de Schepper. Net zoals sommige mensen aan een schilderij kunnen zien wie het gemaakt heeft. In een schilderij is de hand van de maker te zien. Uit de kleuren en structuren kan men zelfs het karakter en eventuele mentale ziekten van de schilder achterhalen. Zo leed van Gogh waarschijnlijk aan depressies en psychoses.

De evolutietheorie is onbewezen

En zo zien we in de Schepping altijd de Schepper terug. In de praktijk kunnen en doen we dat niet. En waarom niet? Omdat we voorgeprogrammeerd zijn! Onze natuurstudies zijn niet gebaseerd op het feit dat er een Schepper is. In de wereld heeft men heel andere leerstellingen; in de wereld laat men zich leiden door het vlees en niet door de Geest. Al onze biologie en natuurboeken en natuurfilms gaan uit van een evolutietheorie. Maar dit alles is onbewezen en bovendien komt Christus er niet in voor. Voor mij, en velen met mij, zijn dit voldoende punten om er niet in te geloven. Bovendien is in de zogenaamde wetenschap, dat wat er gisteren op school geleerd is, vandaag weer achterhaald. Wat gisteren persé geleerd moest worden, is vandaag niet meer belangrijk.

God is buitengesloten

Op voorhand is de Schepper buiten de Schepping gelaten. We hebben God buitengesloten, buiten Zijn Eigen Schepping. Er wordt niet geloofd dat God te zien is in Zijn Schepping. Pantheïsme is de opvatting dat de natuur en God één zijn, maar dit onderwerp ligt schijnbaar heel gevoelig. Toch is het Waarheid. God is in de Schepping. Om te beginnen staat God centraal in de Schepping. Uiteraard. Maar ook alle zienlijke dingen in de Schepping getuigen van de Schepper. Zo is het mogelijk om in de dingen om ons heen de Heere te herkennen. Dat staat dan ook geschreven in Zijn Woord. De zienlijke dingen zijn voortgekomen uit de onzienlijke Schepper. Zijn Vingerafdrukken vinden wij terug in Zijn Schepping, want dit Werk is van Zijn Hand.

Niet te verontschuldigen

God openbaart Zich in de Schepping en daarom worden de onzienlijk eigenschappen van God uit de Schepping verstaan oftewel gekend. De mens is niet te verontschuldigen; hij kan niet zeggen: ‘ik heb het niet kunnen zien en niet geweten’. Uit de Schepping zou hij hebben kunnen leren, dat hij God dankbaar moet zijn. Hij zou Hem moeten verheerlijken vanwege Zijn Scheppingswerk. De hoogmoedigheid van de eigen gedachten van de ongelovige (natuurlijke) mens, en zijn daardoor verduisterde hart, heeft ertoe geleid, dat hij denkt boven God te staan.

Zijn Kracht en Goddelijkheid worden weerspiegeld in de Schepping

Romeinen 1
18 Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de Waarheid in ongerechtigheid ten onder houden.
19 Overmits (omdat) hetgeen van God kennelijk (kenbaar, gekend kan worden) is, in hen openbaar is; want God heeft het hun (de mensen) geopenbaard.
20 Want Zijn onzienlijke dingen (God Zelf; want God is Geest en dus onzienlijk) worden, van de schepping der wereld aan, uit de schepselen verstaan en doorzien, beide Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid, opdat zij niet te verontschuldigen zouden zijn.
(De Bron van Kennis van God, is de Schepping. De Schepper kan men kennen vanuit de Schepping)
21 Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart (volgens God zit het verstand in het hart en intelligentie heeft niks met het hart te maken. Men wíl God niet kennen) is verduisterd geworden;
22 Zich uitgevende voor wijzen, zijn zij dwaas geworden;

De wereld heeft liever de leugen

Paulus vertelt hier aan de Romeinen dat de boosheid, de toorn, van God geopenbaard wordt, van de Hemel, over de mensheid. Over de ongelovige mensen is de toorn van God nu zichtbaar. Want die mensen verwerpen de Waarheid. De wereld heeft liever de leugen dan de Waarheid. De Waarheid wordt zelfs ten onder gehouden staat er! Dat betekent dat de Waarheid bewust niet boven komt.

Waarom wordt de Waarheid voor leugen gehouden?

De Waarheid mag niet bekend worden. Waarom niet? Omdat de Waarheid een gevaar is voor de oude Schepping en de oude mens. De Waarheid heeft namelijk consequenties voor de oude mens. De Bijbel zegt immers dat wij onze oude mens voor dood zouden houden. Dat wij de oude mens van onszelf, en onze naasten, zouden negeren. Zijn Woord zegt dat wij het nieuwe Opstandingsleven van Christus zouden leven. Christus is de Waarheid. Met kwade opzet wordt Christus verborgen door de wereld. Voor de wereld heeft God geen waarde. God is een bedreiging voor de oude, natuurlijke mens. (zie studie ‘wat is erfzonde?’)

1 Korinthe 3
19 Want de wijsheid dezer wereld is dwaasheid bij God; want er is geschreven: Hij vat de wijzen in hun arglistigheid; (boze opzet, duivels, kwaadaardig)
20 En wederom: De Heere kent de overleggingen (gedachten, overwegingen) der wijzen, dat zij ijdel (zinloos, leeg, zelfingenomen) zijn. (Wereldse wetenschap geeft veel woorden, maar weinig inhoud; gebakken lucht; het leidt allemaal nergens toe.)

Hoe drukt God zich dan uit in de Schepping?

Deuteronomium 8
7 Want de HEERE, uw God, brengt u in een goed land, een land van waterbeken, fonteinen en diepten, die in dalen en in bergen uitvlieten;
(dit wordt beloofd aan het Volk Israël)
8 Een land van tarwe en gerst, en wijnstokken, en vijgebomen, en granaatappelen; een land van olierijke olijfbomen, en van honig;

Hoe demonstreert God zijn Wezen en Werken in de Schepping? We blijven daarvoor in de Bijbel. Als we beginnen in Deuteronomium, dan vinden we daar een opsomming van zeven vruchten. Deze vruchten staan voor de zegeningen die het Volk Israël erfelijk ten deel zouden vallen. Het land Kanaän, zoals de Heere dat beloofd heeft aan Israël. De zegeningen die God aan Israël beloofd heeft, worden uitgedrukt in het land. Een land van tarwe, gerst, wijnstokken, vijgebomen, granaatappelen, olijfbomen en honing. Het gaat hierbij om de diepere betekenis áchter deze vruchten.

Zeven

Het zijn dus zeven Zegeningen die Israël zou ontvangen. Het mooie is dat de Gemeente, Zijn Lichaam, al zeven geestelijke Zegeningen heeft ontvangen, in Christus. Er zijn dus zeven vruchten, natuurlijk zijn er wel meer, maar er worden er hier zeven genoemd. Er zijn nog meer reeksen van zeven in de natuur. Zo zijn er ook zeven metalen, zeven planeten, en zeven kleuren. Er is een bepaalde systematiek van zeven. In de Bijbel staat het getal zeven voor deze oude Schepping. De wereld van de zeven dagen.

Tarwe

De eerste vrucht in de reeks, is tarwe. Wij beginnen de studie Typologie in de natuur niet in de natuur, maar in de Bijbel. Christus is tenslotte ons uitgangspunt. Eerst zoeken we alle plaatsen op waar tarwe genoemd wordt. Het woord tarwe komt 33 keer voor. Het merkwaardige is dat tarwe en gerst twaalf keer in één adem genoemd worden. In de meest vreemde verbanden. Dan staat er dat tarwe en gerst niet meer op het land staan. En bij profetieën over Israël en de volkeren, wordt er ook gesproken over tarwe en gerst. Met name in het Nieuwe Testament wordt over tarwe alleen gesproken.

Tarwe is een type van Christus

Johannes 12
20 En er waren sommige Grieken uit degenen, die opgekomen waren, opdat zij op het feest zouden aanbidden;
21 Dezen dan gingen tot Filippus, die van Bethsaida in Galilea was, en baden hem, zeggende: Heere, wij wilden Jezus wel zien.
22 Filippus kwam en zeide het Andreas; en Andreas en Filippus wederom zeiden het Jezus. (Er waren Grieken die de Heere Jezus wel wilden zien. Uiteindelijk vertelde Filippus dat tegen de Heere Jezus. En wat gaf de Heere Jezus voor antwoord aan Filippus? Hij begon over tarwe!!)
23 Maar Jezus antwoordde hun, zeggende: De ure is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden.
24 Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft hetzelve alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort.

In het Nieuwe Testament wordt uitgelegd wat de tarwe voorstelt. Waar is tarwe een type van? Juist, van Christus!! Hoe weten wij dat? Nou, alle typologie slaat op Christus. Bovendien staat het gewoon in de Bijbel. Wil je de Heere zien? Kijk dan naar een korreltje tarwe! De Heere Jezus legt uit dat de Zoon des Mensen verheerlijkt zal worden, zoals tarwegraan wordt verheerlijkt. Hoe wordt tarwegraan verheerlijkt? … Door het uit te strooien in en op de aarde. Het sterft en na verloop van tijd komt het op en brengt veel vrucht voor. Veel vrucht voortbrengen staat dus voor ‘verheerlijken’. Dit is een analogie; de lijn van tarwe is gelijk aan de lijn van de Zoon des Mensen. Maar er volgt in het volgende vers wéér een lijn. De analogie is ook van toepassing op de mens.

Toegepast op de mens

Johannes 12
25 Die zijn leven liefheeft, zal hetzelve verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal hetzelve bewaren tot het eeuwige leven.

Het beeld van het tarwegraan wordt hier toegepast op de mens. Eerst werd het toegepast op de Heere Jezus. De Heere Jezus verloor Zijn Leven, net als het tarwegraan, om vrucht te kunnen dragen, namelijk om verheerlijkt te worden. Nu wordt het tarwegraan toegepast op de mens; wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven op wil geven, wie in de aarde valt en sterft, zal zijn leven bewaren tot het eeuwige leven. Met andere woorden; als je eeuwig leven wilt hebben, moet je eerst dood. Zoals het tarwegraan en zoals Christus. Christus is onze Schepper en wat op Hem van toepassing is, is dus op ons van toepassing…

Sterven om vrucht te kunnen dragen

Er is dus een verband tussen de mens en een tarwekorrel. De schakel daartussen is Christus. De tarwekorrel en de mens moeten beiden sterven om vrucht te dragen. Dat is zo, omdat beiden de uitdrukking zijn van hun Schepper, namelijk Christus. En Hij zou in de aarde vallen en sterven om Vrucht te kunnen dragen. Aangezien Christus nog veel meer andere dingen geschapen heeft, vinden we dat principe van sterven om vrucht te kunnen dragen in de hele Schepping terug. Maar de natuurlijke mens verzet zich tegen dat principe. Omdat de mens liever blijft leven. De natuurlijke mens, van zowel ongelovigen als gelovigen, wil niet dood.

Lees verder

Wat voor paralellen hebben het oog, de eikel en de amandelboom met de Bijbel en de natuur?
De hele Schepping spreekt van de Schepper, alles is van Zijn Hand en draagt daarom dus Zijn Vingerafdrukken.
De werking van ons lichaam is wonderlijk. Dat is niet bij toeval, de Heere heeft ons bewust op deze manier geschapen.
Alles van het menselijk lichaam spreekt over Christus. Logisch, want wij zijn immers Zijn Lichaam, de Gemeente!

LEES VERDER IN DE PDF TYPOLOGIE IN DE NATUUR: TARWE

Typologie in de natuur: Tarwe

Typologie in de natuur: Tarwe

Reageren